Icinin 'Sikilmæsi'

Once, sekiz kisilik bir yemek davetinde, beni de dinleyin, ben de burdayim diye bagirmak istedim. Herkesin gozunun icine bakip keyifli bir seyler paylasmak istedim. Ama bir sekilde kimse beni duymadi, kendi esprilerine anlattiklarina gulduler gectiler. Ben de 'Bunu anlatmanin ne geregi var... Boyun mu uzadi simdi? Eee, yani?? Kesin su civik muhabbetleri!' diye durmadan soylenmek istedim.

Sonra, evdeydik. Bu sefer de mutfakta alti kisi oturuyorduk. Nefes alamadim. Somurtmak istedim. Aglamak istedim. Zaten bunalmisken, insanlarin esprilerine(!) beni asagilamalarina boyun egdim. Sormak istedim 'Ne dusunuyor o?' diye, onun hakkinda bir seyler ogrenmek istedim.

Onlar gitti. Sonunda yalniz kaldim. Yetti artik, istemiyorum dedim kendi kendime. Belirsizlik istemiyorum hayatimda. Etrafimdaki mutlu insanlarin mutlulugunu kiskanmak istemiyorum. Ozenmek, imrenmek, gipta etmek benim hayatimda yer almasin. Bir tek annem olsun yanimda. 'Merak etme seni biz cok seviyoruz' desin. Yalnizca kardesim dalga gecsin benimle. Baska insanlarin benim hakkinda ne dusundugu kaygisi olmadan evde televizyon izleyeyim.

Ya da yargilamak ve yargilanmak kelimeleri lugatimda hic olmasin. Sanirim boyle daha kolay olacak hayat.

Beni Begeneni Ben Ben Begenmem...

O kadar buyuyorsun, okuyorsun, ekonomik ozgurluk, kadin haklari, esitlik diye didiniyorsun... Sonuc, evimin erkegini bulamadim diye hayiflanmaktan kendini alamiyorsun. Bu kadar sig ve bayagi anlatmak istedim bunu kendi kendime... ki nasil sacma bir durumda oldugumu fark edeyim. Ama yok itiraf edeyim once... Bu aralar yalnizligi biraz fazla takmis olabilirim.

Onume cikan her renkli gozlu ve kumral erkekten hoslaniyorum. Hoslandigim yetmiyor, daha ileriye gidip sacma sapan hayaller, evet hayaller kuruyorum. Kendimden utaniyorum gercekten. En iyisi birisi benden hoslansin. Benim de ondan hoslanmami saglasin. Cok fazla yer kaplamadan hayatima girsin. Bu onemli. Hayatimda kendimden daha fazla yer kaplamamali. En onemlilerinden biri de, onun yanindaki kendimi seveyim, onu sevmekten ziyade. Evet, bu kadar da bencil olayim.

Bu konular ustunde kafa yormak kadar da sacma bir sey yok. Canim ex-roomy'min soyledigi gibi, bunlar sadece evcilik, sen hayatini kurmaya bak!

Zaten bir de su var:
'Beni begeneni ben ben begenmem, benim begendigimse beni begenmez.' - Ismail YK'dan muthis bir tespit