Biliyor musun? Bi parfum kokusu, nemli ev kokusu, soguk oda, yerli yersiz her seyle seni hatirliyorum, ruyalarimda seni goruyorum. Sen varken orda, o aptal beynimde, bazen icim isiniyor, bazen nefretle doluyorum, bazen birinin tesellisini istiyorum, bazen kuculmus hissediyorum, bazen degersiz... Ben, artik hic aklima gelme istiyorum. Hic ama, hicbir zaman.
Biliyor musun hala guven nasil duyulur birine aklim ermiyor. Hala hayatimda kimseyi istemiyorum. Gercekten istemiyorum bi daha sevmek. Inanmiyorum da. Acmak istemiyorum kalbimi kimseye. Kimse ulasamasin. Hickimse. Anladin mi? Korkuyorum. Cok hem de. Kapatiyorum iste kendimi. Unutmanin tek yolu tamamen acmak olsa da. Ben incinmek istemiyorum. Cok mu sey istiyorum? Sadece icim boyle yanmasin istiyorum bi daha. Sarsilarak aglamak istemiyorum, sanki icimde susturucu varmis gibi, ses cikarmadan...
Ben affettim seni, ama kendimi affetmeye alistiramadim.
