Sayende iki kadini kalplerinin belki de en cok acidigi zamanda teselli edebildim. Elim ayagima dolasmadi. Neler hissettiklerini an be an anlayabildim. Dedim ki once kalbin parcalanmis gibi aciyacak, icin yanacak. O mesajlar hic gozunun onunden gitmeyecek. Gozlerini kapattiginda dahi o kelimeler ucusacak. Sadece ikinize ait sandigin bir seyin icine bambaska bir karakterin gelip oturdugunu, seni cemberin disina nasil koyduklarini dusuneceksin. O kadar degersiz hissedeceksin ki, sirf bu yuzden affetmeyeceksin.
Ego ne demekmis anlayacaksin. Bir gun onun ozguvenini kirdim ondan diye dusuneceksin, baska bir gun de onun ozguvenini yerine getirdim ondan diyeceksin. Salak gibi hala kendinde bir sey arayacaksin. Anlamaya calistikca cildiracaksin. Erkekler ne kadar da aptal diyeceksin.
Ertesi gun uyandiginda sanki hayatin hic anlami kalmamis gibi olacak. Kocaman bir bosluk olacak. Nasil duzelecek diye aklini kaciracaksin. Bundan sonra boyle yasayamam ya diyeceksin. Sabaha karsi uyanip aglayacaksin. Sonra bir ara aklini yitirip o aci cekiyor diye uzuleceksin. Affetmeyecegini bildigin icin artik onun da acisi dinsin isteyeceksin. Icten ice teselli edeceksin kendini de onu da.
Sonra kendi gucunun farkina varacaksin. Beynin unutmani saglayacak gun gectikce. Zaman da yardimci olup iyilestirecek seni, bundan emin olacaksin. Sen de kalbi parcalanmis diger kadinlarin yaninda olacaksin ve bu zincirle bir sonraki kazazedeyi kurtaracaksin. En azindan hayatimizin geri kalaninda, bize deger vermeyenleri asla yanimiza yaklastirmayacagiz hep birlikte.
